Η Πελοπόννησος, το νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ελλάδας είναι το 1ο σε αμπελουργική έκταση διαμέρισμα της χώρας μας και είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο για τις σταφίδες που παράγει τόσο από τη λευκή ποικιλία- σουλτανίνα, όσο και από τη μαύρη μικρόρραγη ποικιλία - την κορινθιακή.

Στη Μεσσηνία παράγεται η μαύρη σταφίδα με εντελώς φυσική διεργασία για εκατοντάδες χρόνια. Τα σταφύλια της ποικιλίας μαύρης Κορινθιακής, που καλλιεργούνται σε μεγάλη κλίμακα μόνο στην Πελοπόννησο, παράγουν ένα υγιέστατο, εξαιρετικά γλυκό και στην –πλειοψηφία του- απύρηνο σταφύλι. Τα σταφύλια ξηραίνονται στον ήλιο την περίοδο του Αυγούστου (για 15 μέρες) χωρίς κανένα πρόσθετο. Έτσι παράγεται η μαύρη σταφίδα, ένα αποκλειστικά φυσικό προϊόν, που στις αρχές του αιώνα μας ήταν το σπουδαιότερο εξαγώγιμο ελληνικό προϊόν. Σήμερα η καλλιέργεια της κορινθιακής σταφίδας, εξακολουθεί να αποτελεί μια από τις κυριότερες αγροτικές ασχολίες στο νομό Μεσσηνίας. Η σταφίδα μεταποιείται στις 2 σύγχρονες μεταποιητικές μονάδες που βρίσκονται στην Καλαμάτα και εξάγεται συσκευασμένη κυρίως στην αγγλική αγορά, αλλά και σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο.

Με την σταφίδα οι πρόγονοί μας πάλεψαν και έζησαν και γλυκές, μα και πικρές στιγμές στη ζωή τους. Ήταν κυριολεκτικά δεμένη η ζωή τους μ' αυτή την καλλιέργεια, μ' αυτό το μικρό φυτό. Κι όχι μόνο γιατί ήταν σπουδαίο και σημαντικό σε οικονομική σημασία, αλλά και γιατί ήθελε πολλή δουλειά, πολύ πάλεμα, ώστε όλο σχεδόν τον χρόνο ο σταφιδοπαραγωγός να βρίσκεται μέσα στη σταφίδα (στο χτήμα).

Η καλλιέργεια του αμπελιού στην Μεσσηνία ήταν ήδη διαδεδομένη στα ομηρικά χρόνια ενώ στα μεταγενέστερα χρόνια n μαύρη κορινθιακή σταφίδα υπήρξε ένα από τα βασικότερα αγροτικά προϊόντα της περιοχής και κινητήρια δύναμης οικονομίας της. Η επιθυμία να καταναλώνεται αυτό το πολύτιμο καλοκαιρινό δώρο της φύσης όλο τον χρόνο, οδηγεί εδώ και αιώνες στην φυσική αποξήρανση του κάτω από τον καυτό μεσσηνιακό ήλιο και μετά από μια σχολαστική διαδικασία διαλογής να συσκευάζεται με σύγχρονα μηχανήματα έτσι ώστε να φθάσει στον καταναλωτή αυθεντικό με το άρωμα και την γεύση του φρέσκου σταφυλιού. Εκτός όμως από την απολαυστική γεύση, η σταφίδα, όπως και να καταναλώνεται, σκέτη ή σε γλυκίσματα, είναι πλούσια πηγή ιχνοστοιχείων, μεταλλικών αλάτων και βιταμινών.

Σήμερα η κορινθιακή σταφίδα εξακολουθεί να απασχολεί μεγάλο αριθμό αγροτών στην Μεσσηνία. Καλλιεργούνται περίπου 45.000 στρέμματα και παράγονται 10.000 τόνοι ετησίως. Η σταφίδα μεταποιείται σε σύγχρονες μονάδες της Καλαμάτας και εξάγεται συσκευασμένη σε πολλές χώρες του εξωτερικού.