Κρασί

Η Μεσσηνία, σημαντικός αμπελότοπος από την αρχαιότητα, συνεχίζει την παράδοση και βελτιώνει την καλλιέργεια του αμπελιού. Οι Μεσσήνιοι αμπελοκαλλιεργητές παράγουν με μεράκι εξαίσια σταφύλια, από τα οποία προέρχονται μεσσηνιακά κρασιά άριστης ποιότητας.

Το σχετικά χαμηλό υψόμετρο, το εύφορο έδαφος, το γλυκό κλίμα, η μεγάλη ηλιοφάνεια και οι ξηροθερμικές συνθήκες που επικρατούν κατά την περίοδο της ωρίμανσης των σταφυλιών, έχουν καθορίσει και την ποικιλιακή σύνθεση του αμπελώνα της Μεσσηνίας. Από τις ελληνικές ποικιλίες φυτεύτηκαν ο Ροδίτης, το Φιλέρι, το Ασύρτικο, το Φωκιανό και η Μαντηλαριά. Κυρίως όμως οι αμπελουργοί στράφηκαν στα ξενικά σταφύλια. Chardonnay, Ugni blanc, Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc, Grenache rouge, Merlot, Carignan καλύπτουν το μεγαλύτερο τμήμα των αμπελώνων. Τα κρασιά που παράγονται, κυκλοφορούν με ένδειξη:

Μεσσηνιακός Λευκός – Ερυθρός Τοπικός Οίνος,

Τριφυλιακός Λευκός Ερυθρός Τοπικός Οίνος και

Τοπικός Οίνος Πυλίας.

Οι Τοπικοί οίνοι της Μεσσηνίας χαρακτηρίζονται από τα φρουτώδη τους αρώματα, τη γεμάτη γεύση τους και το ζωντανό τους χρώμα. Η Ρωσία αποτελεί τον κύριο πόλο εξαγωγής του προϊόντος. Η καλλιέργεια του αμπελιού αρχίζει τον Ιανουάριο με το κλάδεμα και ολοκληρώνεται τον Οκτώβριο με τη συγκομιδή των σταφυλιών.

Tο κρασί είναι απαραίτητο συμπλήρωμα της τοπικής γαστρονομίας και αποτελεί κομμάτι της παράδοσης της Μεσσηνίας, αφού αρχαιολογικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι η καλλιέργεια του αμπελιού ήταν γνωστή στην περιοχή εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Μερικές από τις ποικιλίες που καλλιεργούνται μέχρι και σήμερα στη Μεσσηνία είναι:

Ροδίτης: αρχαία γηγενής ποικιλία, ευρέως εξαπλωμένη σε όλη την Ελλάδα και την Πελοπόννησο. Ο καρπός του έχει ένα ελαφρώς κόκκινο χρώμα και δίνει αρωματικά λευκά κρασιά, με φρουτώδη αρώματα, στρογγυλά, ισορροπημένα και δροσιστικά. Η περιεκτικότητα σε οινόπνευμα είναι μέτρια προς υψηλή. Η ποικιλία Ροδίτης χρησιμοποιείται και σε πολλούς τοπικούς οίνους, καθώς και στα παραδοσιακά κρασιά με ρετσίνι.

Μοσχοφίλερο: αποτελεί μέλος της μεγάλης οικογένειας των ποικιλιών που προέρχονται από το Φιλέρι, το οποίο αποτελεί πολύ παλιά και παραδοσιακής τοπική ποικιλία της Πελοποννήσου. Το Μοσχοφίλερο είναι ένα σταφύλι με απαλό γκρι χρώμα, με δυνατά αρώματα λουλουδιών, που χρησιμοποιείται για την παρασκευή λευκών και ροζέ οίνων υψηλής ποιότητας, καθώς επίσης και αφρωδών οίνων. Αυτή η εύρωστη και παραγωγική ποικιλία δίνει κρασιά που χαρακτηρίζονται από υψηλή οξύτητα και χαμηλή περιεκτικότητα σε οινόπνευμα.

Φωκιανό: Είναι μια ποικιλία αρκετά εύρωστη, παραγωγική, ανθεκτική στις ασθένειες και την ξηρασία. Τα σταφύλια έχουν μεγάλο μέγεθος και κόκκινο φλοιό. Το Φωκιανό δίνει ερυθρούς οίνους με πλούσιο χρώμα και καλό μπουκέτο. Το χρησιμοποιούμε επίσης για την παραγωγή ροζέ οίνων.

Μανδηλαριά: Πρόκειται για μια ποικιλία δυναμική, παραγωγική και ανθεκτική στις ασθένειες. Δίνει κρασιά με λίγο οινόπνευμα, μέτρια οξύτητα και πλούσια χρώματα. Πρόκειται για ταννινούχα κρασιά με επιβλητικό χαραχτήρα.

Αγιωργήτικο: Αυτή η πολύ παραγωγική ποικιλία, η οποία χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή κόκκινων κρασιών, δίνει ξηρούς οίνους με συχνά αρώματα κόκκινων φρούτων και ένα όμορφο και βαθύ ρουμπινί χρώμα. Αυτό το κρασί ονομαζόταν «το Αίμα του Ηρακλή».

Ασσύρτικο: είναι μια πολύ ευγενής ποικιλία που χαίρει μεγάλης εκτίμησης, ξέρει να προσαρμόζεται σε πολύ διαφορετικές εδαφικές και κλιματικές συνθήκες, διατηρώντας πάντα τα χαρακτηριστικά του: υψηλή οξύτητα και πολλά αρώματα.

Ντεμπίνα: Χρησιμοποιείται για την παραγωγή λευκών ξηρών αλλά και αφρωδών οίνων, για τα οποία θεωρείται ιδανική. Αν τρυγηθεί την κατάλληλη στιγμή, δίνει κρασιά με ντελικάτο και ισορροπημένο μπουκέτο και με φρουτώδη αρώματα (κυρίως μήλου).

Μαλαγουζιά: Πρόκειται για μια ποικιλία δυναμική, παραγωγική, με άφθονα αρώματα φρούτων, η οποία είναι σχετικά ανθεκτική στην ξηρασία. Προσφέρει αρωματικά κρασιά, με υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ, μέτρια οξύτητα και αρώματα εσπεριδοειδών και μέντας. Συχνά χρησιμοποιείται μαζί με άλλες ποικιλίες για την παραγωγή τοπικών οίνων.

Ευρωπαϊκές ποικιλίες

Cabernet Sauvignon: Η Γαλλική αυτή ποικιλία μπόρεσε να αναδείξει τον καλύτερό της εαυτό στη Μεσσηνία. Πολύ ευπροσάρμοστο στα ζεστά κλίματα, πλούσιο σε ταννίνες, το Cabernet Sauvignon δίνει κρασιά ταννινούχα, με αρώματα βανίλιας, βιολέτας, αγριοβύσσινου και αποξηραμένων φρούτων. Τα κρασιά αυτά έχουν μακροζωία και με τη διαδικασία της παλαίωσης αποκτούν ακόμα περισσότερα αρώματα.

Chardonnay: Είναι τόσο δημοφιλής, χάρη στο δυναμισμό της και ξέρει να προσαρμόζεται σε ευρεία γκάμα εδαφών και κλιμάτων. Ο φλοιός του, που έχει έντονο κίτρινο χρώμα, δίνει κρασιά με χρυσαφί αποχρώσεις. Λιγότερο κλασική από άλλες ποικιλίες, αναδύει αρώματα που μπορεί να είναι διαφορετικά ανάλογα με το έδαφος του αμπελώνα, αλλά και την οινοποίηση, και αφήνει μεγάλα περιθώρια στην τέχνη του οινοποιού. Ανάμεσα στα ευγενή και λεπτά αρώματα που μπορεί να παρουσιάσει, επισημαίνουμε το αιγόκλημα, την ακακία, φρουτώδεις νότες πράσινου μήλου, μπανάνας, ανανά και εσπεριδοειδών.

Grenache Rouge: είναι μια ποικιλία που κατάγεται από την Ισπανία, φίνα, πολύ εύρωστη και παραγωγική. Δίνει δυνατούς ερυθρούς οίνους, φρουτώδεις, με έντονο χρώμα και μέτρια οξύτητα. Συνήθως χρησιμοποιείται για την παραγωγή ροζέ κρασιών.

Grenache Blanc: κατάγεται επίσης από την Ισπανία. Αυτή η ποικιλία επιτρέπει την υλοποίηση φυσικά γλυκών οίνων, αλλά και λευκών ξηρών κρασιών. Τα κρασιά αυτά έχουν μακρύ τελείωμα στο στόμα και χαμηλή οξύτητα.

Carignan: επίσης ισπανικής καταγωγής, δίνει κρασιά πλούσια σε ταννίνες, μερικές φορές σκληρά, δυνατά και με αρώματα βανίλιας, ικανά για παλαίωση. Όσο είναι φρέσκα, αυτά τα κρασιά αναδύουν αρώματα κόκκινων φρούτων και μπαχαρικών, που αφήνουν τη θέση τους σε νότες από δέρμα, καβουρντισμένο αμύγδαλο ή ώριμα φρούτα καθώς τα κρασιά παλαιώνουν. Συχνά αναμιγνύεται με άλλες ποικιλίες όπως το Grenache ή το Syrah.

Merlot: Κατεξοχήν ποικιλία της περιοχής του Μπορντώ, καλλιεργείται και οινοποιείται εύκολα. Είναι ο ξάδερφος του Cabernet, με το οποίο συχνά συνδέεται για να του δώσει στρογγυλάδα, φινέτσα, και πυκνότητα. Έτσι δίνει ένα πυκνό κρασί, ευκολόπιοτο και το οποίο δεν απαιτεί μεγάλη παλαίωση.

Ugni Blanc: προέρχεται από το Trebbiano Bianco της Ιταλίας, δίνει ένα κρασί ελάχιστα αρωματικό, αλλά ζωντανό και πίνεται πολύ φρέσκο. Χρησιμοποιείται σαν κρασί βάσης σε συνδυασμό με άλλες ποικιλίες πιο αρωματικές, και συναντάται συχνά σε επιτραπέζιους οίνους.